Til hel og tilbake igjen

Zo!

Het is weer even geleden dat ik een berichtje heb geplaatst dus bij deze een extra lange (of niet). Ik heb een tentamen gehad en ben tien dagen op wintersport geweest dus vandaar. In de tussentijd is Japan bijna op het einde van zijn bestaan, de situatie in het midden oosten onveranderd en de nieuwe Burzum is uitgekomen. De laatste geeft in ieder geval mij grote reden tot feest, want wat een topplaat is het toch.
Ik had gezegd dat ik weinig geduld had. Is nog steeds zo. Tijdens de eerste luisterbeurt bekroop mij al een gevoel van ongenoegen. Een sample intro.. Hij zou toch niet een F***ing sample album bij elkaar hebben geschraapt zoals vroeger want dan mag je van mij weer terug die gevangenis in. Gelukkig is dat niet het geval. Bij nummertje 2 wordt het al snel duidelijk. Ouderwets Burzum met moderne sound en folk invloeden. Het bevalt me ook uitstekend dat ik naast Noors geschreeuw ook af een toe wat cleane zang hoor waardoor de hele plaat een progressief geluid krijgt. Verder is het gewoon hypnotiserend Burzum. Snelle drums, melancholische gitaren en vooral heel erg veel sfeer. Minder agressief dan Belus maar dat ligt misschien ook aan de meer persoonlijke thematiek van de plaat. Beste nummer Budstikken (het bericht). De outro, nog zo’n gaye kutsample Til hel og tilbake igjen (naar de hel en terug) sla ik voorlopig nog lekker over. Top plaat volgend jaar weer aub. Beste plaat van 2011 tot nu toe.

Exploratie

Het leven op de Villa is elke dag weer anders, elke dag ontdek je weer iets waar je minstens een kwartier kwijlend naar kan kijken. Of je nu een rat aan het frituren bent of bijzondere insecten in je bank vindt brengt het leven je hier elke dag wat bijzonders. De 2e verdieping is niet heel praktisch ingedeeld: de douche tussen ons troephok en de gang. De zolder is niet bereikbaar. Gezien de recente activiteit van enkele tandarts assistentes leek het ons handig om er zeker van te zijn dat er geen baby-lijkjes in koffers stonden weg te rotten ergens, in een vergeten hoekje van het huis. Dus na de koffie zijn we het troephok ingegaan en hebben een gat naar boven gemaakt.

Verveling leidt onherroepelijk tot exploratie. Gewoon ergens een gat in slaan en zien waar je terecht komt. Beetje zoals dat verborgen level van Super Mario. Je wist niet wat je zag. Nog meer troep van onze wijlen huisbaas. We hadden deze zomer ook al een keer de kelder leeggehaald. 2 bestelbussen vol met troep. Maar hier lag er blijkbaar nog meer zooi. Allemaal speelgoed van 30 jaar terug. Knuffelberen die de afgelopen decennia niet meer geknuffeld waren. Wat voor ontzettende loser knuffelbeer ben je dan!? We hebben wat foto's genomen en hebben toen het gat min of meer gemaakt.

De beren zijn mij nog niet vergeten. Langzaam dalen ze af naar mijn kamer. Omdat dit huis voor een bepaalde oorlog is gebouwd bestaan een groot deel van de muren en plafond uit riet/stro en plamuur. Mijn lamp heeft het al begeven en is van het plafond gevallen. Er is een gat aan het ontstaan dat elke dag wel een stukje groter wordt. De beren wachten geduldig, hun tijd zal komen, ze zullen weer geknuffeld worden.

En wat gaan we dan vandaag eten? Ik ben super brak dus het wordt iets met extreem veel vlees. Ook leuk als je indruk wil maken op de meisjes. Heb je tenminste nog een excuus voor dat zielige worteltje tussen je benen.

Cote de Boeuf

Sla je spaarvarken kapot en koop de beste Cote de Boeuf die je kan veroorloven. Dat betekent veel vet! Laat een grote klont boter lekker schuimen in een sautepan. Bak beide kanten bruin en knal een oventhermometer in dat vlees. We willen een kerntemperatuur van 47 graden Celsius. Snijd er mooie centimeter dikke plakken van, geef er de jus uit de pan bij. Serveer met friet, salade en een belachelijk dure wijn in goedkope glazen, gewoon om te laten zien wie de baas is.

Nile met Timen

Gisteren ben ik samen met Timen naar Nile geweest en het was vet! Maar voor Nile het podium op kwam waren er nog wat voorprogramma's te overleven.



De avond begon met Darkrise. We hebben deze band niet gezien omdat we wat later waren ivm met eten en interview met een mevrouw van het CBS. Of ik ooit getrouwd was geweest en of ik van plan was werk te gaan zoeken. Nee.

Toen we in Doornroosje aankwamen trapte Zonaria af. De band kwam op. Beetje melodische black/death, leuk hoor. Maar waarom zien ze er zo ontzettend gay uit. Veel te gelikt. Die oogschaduw. Die bassist met die dreadlocks (leek net een aap) en dat ontzettend gaye tegen elkaar aan gaan staan terwijl je gitaar speelt en doen alsof je een orgasme krijgt. De ene gitarist had nog mooier blonder haar dan een van mijn ex vriendinnetjes. Zanger verdwijnt halverwege de set van het podium om later shirt-loos terug te keren. Leuk, maar trek dan ook gelijk je broek uit als je indruk wil maken. Muzikaal en qua inzet heb ik niks te klagen, lekkere Dimmu Borgir kloon en wat een inzet.

Duitsers en trash metal. Het gaat net zo goed samen als chocomel en slagroom. De vriendelijke Duitsers zetten een energieke show neer en de eerste vuisten gaan de lucht in. Leuke muziek, als je van trash houdt. Enig minpunt is een gitarist met dreadlocks die erbij staat alsof hij een belastingformulier aan het invullen is. De rest van de band gaat genadeloos hard los, vet optreden. Wat me ook begon op te vallen was dat ik de enige persoon was met een wit shirt aan. Iedereen droeg zwart. U mad?

Ons Nederlandse Melechesh met oosterse invloeden moet voor Nile een kunstje opvoeren. Gelukkig weten deze metal hakbars. Niks handen schudden, death/black met Allah saus. Erg snel en super vet. Meer heb ik er ook niet over te zeggen. Als ze in de buurt zijn zal ik nog wel een keertje langskomen.


Nile

Nile! Tijdens een gigantisch lange soundcheck met gespannen crew in het gebouw wordt maar weer eens duidelijk wie de koningen van de avond zijn. Aan elk detail wordt zorgvuldig aandacht besteed. Soundcheck: '8 minutes to zero hour, may the force be with you'. We staan helemaal vooraan. Ik zie Paul Baayens van Asphyx zich ook voorin het publiek begeven. We weten het, dit is death metal elite. De band komt op. Karl Sanders kijkt met een grijns op zijn smoel de zaal in, hij weet het ook. Kafir hakt er lekker in en een zaal waar geen beweging in te krijgen was ontstaat nu een van de meest agressieve pits die ik ooit gezien heb. De band wisselt nieuw werk van Those Whom The Gods Detest af met oude knallers. Het geluid is subliem. Op ongeveer de helft verhuizen we naar de bar achterin. De band blijft zijn kunstje opvoeren. De band speelt nog een nummer en de koek is op. Tijd om naar huis te gaan.

Bril

Vandaag ben ik oud geworden. Vandaag kwam ik erachter dat er weinig van mijn havikogen over is. Misschien is het de drank of die hersenslopende nihilistische blackend sludgy terror crust tering herrie. Ik weet het niet. Ik krijg een bril. En ben er erg blij mee.

Tijdens de test die ze uitvoerden. In een apparaat kijken. Moest eerst naar een luchtballon blijven staren. Daarna regeltjes lezen en op een vage manier tussen 2 beelden kiezen welke stipjes bevatte en welke het mooist en afgerond waren. Beetje apart maar er kwam toch wat nuttigs uit. Toen een test bril waar ze glazen in konden zetten zodat ik een beetje naar het effect kon kijken. Kan nu beter in de verte zien en kleine dingen lezen kost aanzienlijk minder moeite. Eerst was ik verbaasd dat ik een bril nodig had maar eigenlijk is het wel logisch, bijna iedereen in mijn familie heeft een bril. Hoef hem nog niet 24/7 op maar alleen als ik het nodig heb (lezen, autorijden, praktijk enz).

Heb een mooi montuurtje uitgezocht en hij is over twee weken klaar. Ziet er ongeveer zo uit. Wel wat donkerder.



En wat luisteren we nu we een bril hebben? De Amerikaanse band The Black Dahlia Murder bezit ook een paar leden die een bril op de neus hebben dus dat leek me een geschikte keuze. De band speelt melodische death metal met zweedse inslag. Grote pluspunte van de band zijn goede, snelle technische muziek, geweldige teksten van Trevor Strnad en dat ze zichzelf gelukkig niet serieus nemen. Als je de dvd Majesty bekijkt zijn het eigenlijk nog een stelletje pubers die blij zijn dat ze muziek kunnen spelen en ouwehoeren met hun vrienden. Figuren die death metal te serieus nemen kunnen hier vast geen plezier aan beleven maar gelukkig zijn er nog 8 miljoen bands waar je dan wel naar kan luisteren. Vergis je niet, The Black Dahlia Murder is nog steeds een extreem brute band. Op het moment zijn ze aan het werken aan hun 5e studio album. Kan alleen maar geweldig worden, ik heb er zin in!

Soep

Weer geen fuck meegemaakt: een receptje dan maar.

Tomaten consommé (super sexy heldere tomaten soep fuck yeah)

1,5 kilo tomaten
2 uien
4 tenen knoflook
glas witte wijn
5 eieren
bosje basilicum
peper
zout
gedroogde tijm
olijfolie
ijsblokjes

Snipper de uien. Fruit de uien in wat olie met peper, zout en wat tijm. Voeg 1 kilo gehakte tomaten toe. Voeg na 20 min de wijn en een halve liter water toe. Kook een half uur. Laat afkoelen (ijsblokjes). Filter via een oude theedoek in een schone pan. Spoel hierna de theedoek uit. Pureer de eiwitten van de eieren samen met de resterende halve kilo tomaten, peper, zout en het bosje basilicum. Voeg bij je koude soep en verwarm langzaam. De eiwitten zullen hardworden en de deeltjes die de soep troebel maken eruit filteren. Doe dit een halfuur. Er zal een extreem smerige bovenlaag ontstaan maar die verdwijnt straks weer. Haal pan het vuur en filter weer via die theedoek. Wat je nu hebt is hopelijk heldere soep. Je kan het koud of warm eten. Lekker met verse basilicum erin of wat pain du stok. Superdoei!

Stone Sour

Ik heb vandaag een cd gekocht die ik al sinds mijn 14e wilde hebben. Vandaag heb ik hem toch gekocht. Het gaat om de debuut cd van Stone Sour genaamd Stone Sour, lekker makkelijk. Ik heb deze cd voor het eerst gehoord toen ik nog regelmatig naar Slipknot luisterde (ja dat tijdperk). Stone Sour bevat twee leden van Slipknot. Op Slipknot ben ik wel een beetje uitgekeken, op Stone Sour nog niet.


Deze cd is zo speciaal voor mij omdat ik erg fijne herinneringen heb aan de tijd waarin ik deze cd heb beluisterd, destijds nog op een mp3 speler. Ik was op wintersport vakantie met mijn ouders in Scuol in Zwitserland. We zaten in een oud hotel en het was echt een top vakantie. Ik heb altijd al herrineringen met muziek gehad. Van veel cd's in mijn kast kan ze wel verbinden met een bepaalde gebeurtenis in mijn leven. Het hoeft niet iets groots te zijn maar ze zijn er wel. Om een paar voorbeelden te noemen.

Genesis van Job For A Cowboy - verhuizing naar Groningen, voor het eerst op kamers wonen
Sacrament van Lamb Of God - mijn eerste vriendin
Misery Index - weekend voor de zomer
Volbeat - Met Timen naar concerten toe

Het heeft even geduurd voor ik die cd van Stone Sour echt gekocht heb. Vroeger kocht ik namelijk nog geen cd's, daar ben ik later mee begonnen, eigenlijk pas de afgelopen twee jaar. We zijn elkaar wel regelmatig tegengekomen maar toen was het nog niet het juiste moment. Toevallig heb ik deze week tijdens mijn wekelijkse herindeling van de cd kast (ik haal alles eruit en ga het dan lekker op alfabetische volgorde terug zetten, neuroot!) zitten denken aan die vakantie. Vandaag ben ik hem weer tegengekomen, samen met de nieuwe cd van Social Distortion die eigenlijk pas morgen hoort uit te komen, die mocht ook mee naar huis. Heb er nu 150, de collectie groeit nog steeds, en ik groei mee.


Corey Taylor

p.s. blauwe maandag viel mee, bedankt voor het koken Kirsten!

Maandag

Het is morgen blue monday, de meest depressieve dag van het jaar. De dag waarop de mensheid zich realiseert dat er niks van hun goede voornemens is gekomen. Het is kort licht, koud en voor je vakantie hebt zul je toch echt nog 5 keer je benen moeten scheren. Aangeraden wordt het om goed te ontbijten en iets extra's voor jezelf te doen.

Ook ik kijk terug op mijn goede voornemens. Gezonder eten, minder drinken etc.. Kan niet echt zeggen dat ik daar in geslaagd ben deze eerste twee weken van 2011. Heb dit jaar al zeker 3 keer kapsalon op en heb deze week eigenlijk aan een stuk door lopen zuipen. Mijn lever klaagde gisteren een beetje toen ik ging hardlopen. Ik voelde me een verlopen vetzak die slechts een schaduw was van de man die hij conditioneel ooit is geweest. Ik voel de morgen al komen. Heb net een netje mandarijnen naar binnen lopen werken maar het is te laat. Ik heb gefaald.

Voornemens waren al van die kutbeloftes. Je weet zelf toch wel dat het niet gaat lukken. Ik denk dat het door de datum komt. Iedereen is op 31 december nog erg positief over vermeende zelfhulp plannetjes. Op 1 januari (vind ik persoonlijk de meest kutte dag van het jaar) is iedereen te brak om wat aan zelfverbetering uit te voeren en ja op 2 januari zit er weer een dagje tussen. Ga er maar aan staan.

Een goed voornemen is natuurlijk om als je ze toch wil maken: aan niemand te vertellen en gewoon niet met oud & nieuw invoeren. Het is een belofte naar jezelf en niet naar de wereld. Of er wat van mijn andere beloftes terecht komt zie ik vanzelf wel, ga ze zeker niet aan jullie vertellen want dan komt er helemaal niks meer van. Tip: blijf morgen op bed liggen.

Leuk voor de wiskundigen onder ons is dat een stelletje nerds onderzoek heeft gedaan naar de blauwste der maandagen. Zie deze formule:



W= weer, d= schuld, T=tijd verlopen sinds kerst, Q=tijd sinds falen voornemens, M=laag motivatie niveau, Na= gevoel dat je hebt dat je actie moet ondernemen. Weltrusten!

Geduld

Ik ben geen geduldig persoon. Ik kan me helemaal ziek ergeren aan dingen die te langzaam gaan. Niet dat ik gehaast ben maar als het sneller kan, berg je dan maar. Voorbeeld: als iemand niet reageert op mijn smsjes kan ik daar wel chagrijnig van worden. Iedereen loopt 24/7 met zo'n mobiel in zijn/haar klauwen maar terugsturen ho maar, vraag me dan niks als je ook niet gaat reageren op het antwoord. Ik weet dat ik me hier niet aan moet ergeren maar ik doe het toch.

Varg Vikernes is een geduldig persoon. Zijn project Burzum bracht vorig jaar het album Belus uit na een pauze van 11 jaar. Tijd genoeg om over de muziek na te denken lijkt mij. Het was een van de betere albums van 2010 en ik luister er nog steeds graag naar. Van de week werd bekend dat 7 maart het vervolg het licht zal zien. De coverart en titel zijn bekend. Ik kan niet wachten.

Vlees noch vis.

Deathcore, de fusie van hardcore en death metal is nooit helemaal aangeslagen. De hype erom was enkele jaren geleden nog springlevend maar nu worden de dertien duizend in een dozijn bandjes rondom uitgekotst. De overlevers van de scène zijn naar een andere sound toegewerkt: moderne death metal als ik het zo mag noemen.

Bring Me The Horizon en All Shall Perish worden vaak gezien als de uitvinders van de deathcore er was een band die de smakelijke combinatie van hardcore en death al eerder combineerden, namelijk de band Suffokate. In hun nieuwste wapenfeit krijgt de luisteraar een onderhoudend stukje deathcore voorgeschoteld. Breakdowns, scream, gorgelende putgrunts. Heel geslaagd. Suffokate heeft echter nooit boven de andere bandjes uit weten te stijgen. Onterecht want Suffokate kan zich meten met de toppers uit het genre. Luister tips op het album No Mercy, No Forgiveness zijn de nummers While They Sleep en Holiness Is Next To Filthiness.

Ik vind het jammer dat deathcore alleen maar bij een hype is gebleven. Ik denk dat het falen van het genre te wijten is aan het feit dat mensen niet houden van een mix van stijlen. Ze willen death of hardcore, niet allebei. Deathcore was een beetje vlees noch vis.



Ik moet straks koken voor een groep van 12 man. Op zich niet zoveel werk maar ik moet wel rekening houden met wat mensen wel en niet lusten. Twee van mijn vriendinnen lusten echt geen vis. Dat beperkt je nogal in wat ik kan gaan koken. Jammer dat ze het niet willen proberen. Ik heb besloten om nu gewoon twee verschillende dingen te koken en dan kan iedereen een beetje kiezen. Ik ga voor twee ovenschotels, een klassieker en een zelfverzonnen creatie. Sheperds pie en een overschotel met vis, waar nu het recept van hieronder te lezen valt.

Snijd 1 ui, 3 tenen knoflook, 1 prei en 1 knol venkel fijn en fruit in olijfolie met peper en zout. Voeg een beetje tijm toe en blus af met witte wijn. Wacht tot de wijn is verdampt en laat dit mengsel uitlekken in een vergiet. Kook ondertussen 1 kilo geschilde aardappels gaar en stamp fijn met een flinke klont boter, scheutje melk, kaas, peper, zout, mosterd en nootmuskaat. Hak een bosje dille fijn. En meng met je groenten mengsel. Snijd vis filet naar keuze (zalm is erg lekker maar witvis kan natuurlijk ook) in blokjes. Meng vis met de groenten, voeg als je dat lekker vindt nog een bakje garnalen toe. Vet een ovenschaal in met olijfolie. Leg het groente en vis mengsel op de bodem en bedek helemaal met de aardappelpuree. Bak in een voorverwarmde oven, ongeveer een half uur. Drink er die wijn bij die je al had opengetrokken. Eet smakelijk.

Where is the Afterparty?

Ik heb pas geleden een nieuw bandje ondekt: Haribo Macht Kinder Froh. Deze band uit Utrecht heeft vorige week zijn debuutalbum: Where Is The Afterparty? uitgebracht. Ik moet zeggen dat ik erg naar deze release heb uitgekeken.

De aanstekelijke mix van metalcore/hardcore en dance, volgens de band: partycore bevat alle elementen die deze band een van de beloftes van de Nederlandse muziek te maken. Het plezier spat er vanaf. Zelfs de grootste zuurpruim wordt hier vrolijk van. Lekkere metalcore met cleane vocalen, gang zang en geschreeuw worden allemaal super overtuigend gebracht. Kneiterharde breakdowns vernietigen elk wie nog denkt dat dit een grap is.

Om mijn anticipatie op de cd te overbruggen heb ik mijzelf naar de meest trieste aangelegenheid van Ouddorp aan zee gesleept: de Kreek. In deze discotheek waar heel het eiland Flakkee elke zaterdag heen gaat is het echt genieten geblazen. Kut muziek, kut sfeer, kut publiek. Ik moest toch wel lachen om alle mensen die er ook al heen gingen toen ik nog 15 was. Ze gaan blijkbaar nog elke week. Ik kwam nog een jongen tegen uit mijn oude hockeyteam, dikke klootzak, heb hem nooit gemogen. Hij werd tegen het eind van de avond keihard op zijn muil getikt door een 16 jarig poedersnuivertje, goud! Toen door de beveiliging naar buiten gesmeten zodat hij met zijn bloedneusje met papa's Volvo terug naar huis kon, hoogtepunt van de avond. Ik had het echter extreem naar mijn zin. Kon ook alleen maar aan HMKF denken, wat een topalbum zou het zijn!

Gisteren heb ik nog een keer met HMKF op mijn oren de tocht naar de stad gemaakt, eerst borrel met de feestcommissie en daarna bingo in 2kb. Ik moest doorgaan. Het feest moet doorgaan. Had zo'n extreem erge kater vandaag maar over drie uur ben ik weer in de stad. Ik doe het voor de jongens, ze inspireren me.

Ik stel voor dat u nu naar www.haribomachtkinderfroh.nl gaat en die cd voor slechts 10 euro aanschaft, wat zeg ik, koop er ook gelijk een vet shirt bij! Deze jongens verdienen het en gasten... kom alsjeblieft naar Nijmegen!!



De foto: een kosjer automatiek voor Haribo beren in een joods café in Berlijn. Beetje jammer dat Haribo (de fabrikant) in de 2e wereld oorlog toch echt gebruik heeft gemaakt van joodse dwangarbeid.

Betti avon! Ik ga feesten tot ik erbij neerval.

Italiaanse geheimen.

Na het afzeiken van de anarchokeuken in mijn vorige bericht dacht ik dat ik in dit bericht maar wat positiever moest zijn over het hele geheimhouding van lekker eten. Er is echter een achterbaks volk wat al sinds het begin der tijden angstvallig elke vorm van bereiding geheim houdt: Italianen. De enige manier om aan een fatsoenlijk Italiaans recept te komen is als meisje verkleed bij een stervende Italiaanse oma op bezoek gaan die onder de nodige invloed van pijnstillers je de geheimen van de perfecte pastasaus gaat vertellen, een beetje omslachtig als je het mij vraagt. Gelukkig zijn er tegenwoordig ook andere manieren om behoorlijk Italiaans te koken. De zilveren lepel (waarom niet goud) staat propvol met lekkere recepten uit het land in de vorm van een laars. Dit recept lijkt op de bolognesesaus en dat is het ook. Ik heb mijn best gedaan om van zoveel mogelijk verschillende bronnen techniekjes en truukjes te jatten zodat die van mij gezien kan worden als de moeder der pastasauzen.




Het duurt even voor je deze saus hebt gemaakt dus als je haast hebt kun je beter wat anders eten. We gaan het eerst over de pan hebben. Neem een pan met een dikke bodem. En met dik bedoel ik ook echt dik. Die dunne pannen die ze bij de hema verkopen is niet wat ik bedoel. Zie het zo: als je iemand zijn hoofd zou willen inslaan met een pan maar je twijfelt wie er een deuk oploopt, de pan of je slachtoffer kun je die pan gelijk in de kliko mikken. Of je nu gietijzer of roestvrijstaal gebruikt dat maakt niet zoveel uit.

Begin met een sofrito. Dit is een mengsel van ui, wortel en bleekselderij. Italiaantjes zijn nogal regiospecefiek bezig dus in elk klein kutdorpje is de samenstelling anders maar gebruik alles gewoon in gelijke hoeveelheid. Ik voeg graag knoflook toe maar als je nog van plan bent om uitgebreid te gaan lopen tongen zou ik dat niet doen, 4 teentjes is genoeg. Snijd nu alles mooi en klein. Of hak alles fijn in een foodprocessor, niet pureren. Stoof dit mengsel in die pan van je in genoeg olijfolie en een flinke klont boter. Dit moet je een half uur doen. We willen niet dat de sofrito bruin wordt. Als dat gebeurt begin je opnieuw. Hierna gaan we vlees toevoegen. In elke regio wordt er natuurlijk een anders beest vermalen maar het gaat erom dat het gehakt is. Gebruik 1 deel varken (zo vet mogelijk) en 2 delen koe (kalf of oud beest). Doe dit in de pan en laat dit ongeveer drie kwartier helemaal gaar bakken, roer af en toe. Er ontstaat een bruine onderlaag in je pan, dit is niet kankerverwekkend maar smaak, voeg zout en peper toe. Voeg 2 flinke lepels tomaten puree toe en laat dit in ongeveer een kwartier een worden met het mengsel in je pan. Voeg een flink glas melk toe en schraap al die lekkere bruine prut van de bodem af. Laat alle melk verdampen/opnemen. Voeg wijn toe, bij voorkeur de wijn die je bij het eten wil drinken of de fles die je met het ontbijt hebt opengetrokken. Laat ook weer verdampen/opnemen. Voeg nog wat tomatenblokjes toe en zorg dat alles vochtig is. Laat dit enkele uren op een heel laag vuurtje transformeren tot je eindproduct. Kunnen we het gelijk even over pasta hebben.

Italiaantjes eten deze saus het liefst met tagliatelle, maar in de rest van europa verdrinken we liever spaghetti in de bolognese. Het maakt niet zoveel uit, als het maar sliertjes zijn. Persoonlijk vindt ik linguine lekker want dat is plat en dun. Koop de duurste pasta die je kan krijgen/betalen. Ik gebruik het liefst de gedroogde soort maar vers kan natuurlijk ook. Kook pasta in ruim flink gezouten water. Per 100 gram pasta 1 liter water met 10 gram zout, zo simpel dat een aap het zou kunnen doen. Nu willen we natuurlijk wel dat de pasta al dente is en niet al dante zoals je sommige mensen hoort verkondigen. Dante is al meer dan 500 jaar dood dus zo knapperig zal hij niet meer zijn. Geloof niks van de kooktijd op de verpakking maar proef gewoon. Er moet een bepaalde 'bite' aan zitten. Succes. Serveer met saus (waar je op het laatste moment zout en peper controleert), kruiden en kaas.


Italiaans eten schreeuwt om Italiaanse muziek! Gezien we het over geheime receptjes en techniekjes hebben gehad leek mij de Italiaanse band The Secret uitermate geschikt om onder de loep te nemen. Op hun laatste album Solve et Coagula maakt The Secret er helemaal geen geheim van, haat jegens de mensheid spat er vanaf. Geen filosofisch geneuzel maar enkel bruut nihilistisch geweld. Converge had met het album Humanity is the devil deze lijn al ingezet maar The Secret sleept met een mix van pompende sludge/grind/industrial de hele mensheid naar de galg, gezellig.

De anarchokeuken en geitenbloed

Ik lees net in de Delicious. dat de voedseltrend voor 2011 de anarchokeuken is geworden oftewel, voedsel terrorisme. Hoewel het idee van anarchisme mij wel aanspreekt moet ik bekennen dat ik er wat andere gedachte bij had. Bij anarchisme denk ik aan dood en verderf en het verval van de huidige wereld orde. Met de anarchokeuken wordt meer bedoeld dat je met je biospherologische alpaca sokken samen met je vrienden in een vies schuurtje midden in Amsterdam links draaiende yoghurt loopt te fabriceren voor de mensen die je ook op twitter en facebook volgen. Martini heeft schijnbaar een geheime huiskamerbar in Amsterdam waar je als je weet te reserveren lekker in het geheim aan een cocktail kan lurken. Of illegaal paddestoelen plukken terwijl je oma op de uitkijk staat. Het heeft allemaal iets extreem egoïstisch. Lekker via via iets krijgen wat de rest van voedsel minnend Nederland nooit in zijn of haar mond zou kunnen stoppen. Was het niet de grote wens van alle chefs om kennis van goed eten te delen met de wereld en niet alleen voor je eigen kliekje te houden. De hele anarchokeuken kan wat mij betreft doodvallen, lekker 'underground' zijn jullie nu iedereen het via Delicious. weet.



Ook de band Watain heeft iets egoïstisch in zich. Hoewel de band een van de betere black metal albums van dit jaar afleverde bekruipt mij een gevoel van twijfel bij het zien van hun facebook pagina. Weer zo'n true black groep waar je alleen maar naar mag luisteren als Satanist. De band heeft er een handje van om een emmer geitenbloed het publiek in te smijten tijdens optredens. Erg leuk om mee te maken, je gaat er alleen zo van stinken. Watain behoort dit soort theatrale poespassen niet nodig te hebben om de massa voor zich te winnen. De muziek is goed maar waarom die drang om zo super underground te zijn? Dat ben je namelijk allang niet meer. Echte underground black wordt gemaakt door autistische pubers die in de kelder bij hun ouders instrumenten mishandelen en in de microfoon lopen te schijten. Niet geproduceerde shit via via op cassettebandjes onder andere zielsverwanten verspreiden. Dan kun je nog zo veel bloed drinken als je wil, zolang je facebook gebruikt om aan te geven hoe kvlt666 je wel niet bent ben je als band niet meer geloofwaardig.